Verhalen uit de praktijk

praktijkverhalen

praktijkverhalen

Heb je een zorg over iemand na een grote verandering?

Je bent een ouder, vriend of vriendin, verzorger, leraar, huisarts, maatschappelijk werker of staat op een andere manier in contact met iemand over wie je de zorg hebt. Je hebt het verband al gelegd dat de oorzaak van de  klachten, zoals niet-optimaal functioneren of zelfs vastlopen, wel eens te maken kan hebben met het feit dat die persoon (hierna: de cliënt), een groot verlies heeft geleden. Je  weet geen precieze oorzaak of oplossing, wel zoek je naar een veilige plek waar verkend kan worden waar de oorzaken liggen van de geconstateerde klachten.

Ons uitgangspunt is dat aan zulk gedrag en stemmingen een verlieservaring ten grondslag kan liggen. De cliënt hoeft zich daar zelf niet eens bewust van te zijn, maar is dat soms wel.

 

lees volledig verhaal

Verlies: hoe geef je daar een plek aan? Groepen Amsterdam

Start september 2017

Hoewel verandering bij het leven hoort, kan een grote verandering leiden tot verschillende emoties. Zoals: stress, verdriet, rouw, somberheid, agressie, wanhoop, en eenzaamheid. Vooral bij een groot verlies, zoals het overlijden van een familielid, een vriend/ vriendin of bij een echtscheiding, kunnen deze emoties heftig zijn en je belemmeren in je dagelijkse leven. Zo’n ingrijpende verandering komt meestal onverwachts, daarom is het belangrijk dat je hiermee om leert gaan. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, vooral omdat je zelf niet voor deze verandering gekozen hebt.

lees volledig verhaal

Faalangst?

Ik ben een meisje van 14 jaar. Op school zeiden ze dat ik faalangst heb, want ik haal mijn toetsen niet altijd. Daarom ben ik naar een jongerentherapeut gegaan. Omdat ik thuis altijd Arabisch praat met mijn familie, had ik wel moeite met taal op de lagere school, maar nu is dat minder. Maar soms begrijp ik de dingen toch anders in het Nederlands als bedoeld is.

Door de therapie begrijp ik nu dat ik geen faalangst heb, maar dat ik wel extra hulp nodig heb om goed te begrijpen wat er ie bedoeld. Ik heb nu huiswerkbegeleiding en het gaat nu beter op school. Ik zit in de brugklas en wil graag naar de HAVO. De mentor zegt dat ik dat ook kan, maar met mijn cijfers had ik anders naar het VMBO moeten gaan. Terwijl ik graag later wil gaan studeren. Ik had maar vijf gesprekken nodig. Mijn jongerentherapeut snapte wat er aan de hand was door wat ik vertelde. Hij heeft contact opgenomen met mijn mentor en nu heb ik ook meer zelfvertrouwen in mezelf.

Misschien ben ik gay

Toen ik 15 was begon ik erg aan mezelf te twijfelen: ik ben een jongen en volgens mij val ik op jongens. Maar dat is bij mij op school echt niet OK. Dus besloot ik dat nemand het mocht weten, alleen ga ik na de training tegenwoordig altijd meteen naar huis en op school ontloop ik iedereen in de pauzes.

lees volledig verhaal

Gewoon geen zin

Ik ben een meisje van 16. Tot vorig jaar ging alles eigenlijk prima met mij. Ik ging naar school en daar had ik veel vriendinnen en het leren ging ook makkelijk. We waren niet zo heel erg met jongens bezig maar ineens wat hij er en vroeg of ik met hem wilde gaan. Hij was echt onwijs lief voor mij, stuurde mij de hele dag smsjes. Mijn ouders ware niet zo enthousiast over hem en ik mocht niet met hem mee omdat hij al 18 was. Daarna ging het niet zo lekker tussen mijn ouders en mij.

lees volledig verhaal

Pesten op school

Niemand wil gepest worden en jij dus ook niet. Als de pester jou vaker dan één keer pijn doet en als jij daar niets tegen kan doen omdat hij een grotere mond heeft, of sterker is, dan kun je daar met iemand die je vertrouwt over praten.

lees volledig verhaal

Zie je het leven even niet zitten?

Soms kan het zijn dat je er even geen gat in ziet. Praat je er wel eens met iemand over, zodat je er niet alleen mee rond blijft lopen? Een vriend of vriendin is vaak het makkelijkst, als ze jou een beetje kennen. Je kunt ook een leraar vragen of je eens met hem of haar kunt praten, als je die vertrouwt.

lees volledig verhaal

Niemand ziet mij staan...

Ik ben 16 jaar en heb een moeder met een alcoholprobleem. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ze ging scheiden van mijn vader. Ik was toen net een jaar. Mijn vader kreeg last van psychoses en begon mijn moeder te wantrouwen en bedreigen. Uiteindelijk bleek dat hij schizofrenie had. Ik woon nu bij mijn moeder samen met mijn zus van 19 en broer van 20.

lees volledig verhaal

Schaam je je wel eens?

Pfff, ik schaamde me dood!’ Je hoort het vaak. Meestal kun je je er wel wat bij voorstellen. Een scheet in een deftig gezelschap. Als je glas limonade omvalt op de nieuwe bank bij je vriendin. Redenen genoeg om door de grond te willen zakken.
Er zijn ook jongeren die zich om minder begrijpelijke redenen schamen. Bijvoorbeeld om hun kleding of hun uiterlijk. Of voor de dingen die ze doen. Of juist voor de dingen die ze niet doen, die ze misschien niet kunnen. Het beheerst hun hele leven. Ze worden er somber van.

lees volledig verhaal